سلام دل من از زندگی گرفته نمیدونم کجا خطا کردیم که هیچ کس حرف ما جوونا را گوش نمیده مثل اینه که کسی صدای ما رو نمی شنوه دل من خون از زخم زبونا دلم خون از نصیحتهای بیهوده چرا همش دوست دارن اذیتمون کنن؟ چرا فکر میکنن چون از ما بزرگن بیشتر از ما میفهمن؟ چرا سنگ جلوی پامون میندازن؟ مگه ما به اونا بدی می کنیم که دوست ندارن به حرفهای دلمون گوش بدن به خدا چیز زیادی نمی‌خوایم همین کارا رو میکنین دیگه جوون به این پاکی و خوبی معتاد میشه یا از خونه فراری میشه به شوخی نگیرین جدی میگم این معضل زندگی و خانوادست به فکر ما باشین خواهشا... تا می‌خوام کاری کنم میگن بدنت داغ و چیزی نمیفهمی تا میخوام بگم دوسش دارم میگن عشق تو کتابهاست  تو دیوونه شدی  واقعا بچه‌ها عشق دیوانگی به نظر من نه اگه اونجوری باشه لیلی و مجنون شیرین وفرهاد دیوونه بودن نه بچه‌ها اینا خرافات تا به حرفمون گوش نکنن